นกพิราบเป็นสิ่งเสพย์ติด

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ….   เวลามองไปนอกหน้าต่าง หรือนั่งเหม่ออยู่หลังบ้าน ทั้งตอนที่ตั้งใจใช้ความคิด ตอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ทั้งเรื่องดีและร้าย สุขและเศร้า รู้ตัวอีกครั้งสายตาเราจะหยุดที่นกพิราบตัวนึงที่เกาะอยู่ตรงหน้าต่างบ้านตรงข้ามทุกที

วันก่อนหายไป

ไม่เห็นทั้งวัน

ทำเรากระวนกระวาย

ไปไหนนะ…..

ปกติต้องอยู่ตรงนี้นี่

อยู่ตรงที่ๆเราจะมองเห็น

มองหาทั้งวัน

ใกล้ค่ำแล้วก็ยังไม่มา

รู้สึกไม่ดีจนอยากร้องไห้

ในที่สุด . . . . . ก็กลับมา

“ดีใจ”

11.30 วันนี้ใจดีมาเกาะให้เรามองด้วย ขอบคุณที่มาตัวเดียว เราก็อยู่คนเดียว  “เหมือนกัน”

7-1

7-2

7-3

7-4

75“ถ่ายนก สาบานว่าถ่ายนก”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s