การลาออกครั้งแรก-pantip

แวววรรณ หงษ์วิวัฒน์ เจ้าของหนังสือ Wish us Luck ขอให้เราโชคดี
บันทึกการเดินทางโดยรถไฟจากลอนดอนถึงกรุงเทพฯ
อธิบายถึงตัวเองซึ่งอยู่ในช่วงเจเนอเรชั่นวายไว้ว่า
“เราไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี เราชอบโน่นนิดนี่หน่อย เรารู้ว่าเราไม่ชอบอะไร แต่เราไม่รู้ว่าเราชอบอะไร”

เจเนอเรชั่นวาย คือ คนที่เกิดในช่วงปี พ.ศ. 2525 – 2542
(ข้อมูลจากกระทรวงมหาดไทย อ้างถึงโดยนิตยสาร Marketeer ฉบับ มิ.ย. 2552)
คนกลุ่มนี้เกิดมากับความเพียบพร้อม ทั้งการศึกษา สภาพสังคมที่เจริญ และเทคโนโลยีล้ำสมัย
เนื่องจากถูกเลี้ยงดูมาโดยพ่อแม่ที่ค่อนข้างประสบความสำเร็จในชีวิต
จึงไม่ต้องดิ้นรนเพื่อปากท้องมากนัก ทำให้เจนวายเป็นพวกมองโลกในแง่ดี
แต่ไม่ค่อยมีความอดทน อีกทั้งยังมีโลกส่วนตัวสูง

คนกลุ่มนี้จึงเปลี่ยนงานบ่อย และไม่ได้มองว่าเป็นเรื่องผิด
ปีแรกของการก้าวสู่โลกมนุษย์เงินเดือน เพื่อนร่วมรุ่นฉันเกิน 70%
ผ่านประสบการณ์ลาออกกันมาแล้วทั้งสิ้น ในวงสนทนาคืนวันศุกร์
ที่ร้านนั่งชิลล์แถวราชเทวี ฉันโยนคำถามเข้าไปกลางวง
ที่กำลังก่นด่าชีวิตการทำงานปีแรกกันอย่างเมามันว่า
“พวกแกว่าคนรุ่นเราความอดทนต่ำจริงไหม?”
เพื่อนฉันสวนกลับมาทันทีแบบไม่หยุดคิด “ทำไมเราต้องทนวะ”

เราถูกสอนมาตลอดว่าความอดทนเป็นเรื่องดีมิใช่หรือ
‘อด’ ทำสิ่งที่ชอบ ‘ทน’ ทำสิ่งที่ไม่ชอบ
เพื่อรอคอยดอกผลของความสำเร็จที่จะตอบแทนเราอย่างงดงาม
คำถามคือเราต้องทนไปอีกนานแค่ไหน
แล้วมีอะไรรับประกันไหมว่าสุดท้ายเราจะได้ในสิ่งที่ต้องการ

ทุกเช้าเมื่อตื่นนอน
ฉันมักเริ่มวันด้วยการไล่เรียงว่าวันนี้ต้องทำอะไรบ้าง
และฉันอยากลุกขึ้นไปทำสิ่งเหล่านั้นไหม
ถ้าเมื่อไหร่ที่คำตอบคือ ‘ไม่’ ชีวิตคงต้องมีการเปลี่ยนแปลง

นั่นจึงนำมาสู่การลาออกครั้งแรก…
ฉันตัดสินใจก้าวออกจากเขตความมั่นคงทางการเงิน
โดยที่ยังไม่รู้เลยว่าจะเดินไปทางไหนต่อ
ฉันหวาดหวั่นไม่มั่นใจสักนิดว่าจะเอาตัวรอดได้ด้วยทักษะแสนอ่อนด้อย
ประสบการณ์เท่าหางอึ่ง และพื้นฐานครอบครัวที่ไม่ได้พร้อมสนับสนุนมากนัก

วิชาการค้นหาตัวเอง กำลังยื่นบททดสอบมาให้อีกครั้ง
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากตะลุยมันไปให้สุดทาง
ถ้ายังไม่สามารถเลือกคำตอบที่ใช่ได้
บางทีก็อาจต้องค่อยๆ ตัดคำตอบที่ไม่ใช่ออกไปเรื่อยๆ

ภาณุ มณีวัฒนกุล นักเขียนและช่างภาพแนวสารคดีท่องเที่ยวรุ่นใหญ่
เคยให้สัมภาษณ์ไว้ในรายการเป็น อยู่ คือ ว่า
“การดำเนินชีวิตประจำวันไปในทางที่ไม่ชอบ
การจำเป็นต้องเสแสร้งเพื่ออะไรบางอย่างนั่นคือความเจ็บปวดที่สุด
เพราะทำไปเรื่อยๆ มันจะกลายเป็นความเคยชินที่ต้องทำอะไรที่ตัวเองไม่รัก
ไม่มีอะไรเจ็บปวดมากไปกว่านี้อีกแล้ว”

การมีโอกาสได้ทดลองทำอะไรหลายอย่าง และเข้าถึงข้อมูลข่าวสารอย่างง่ายดาย
กลายเป็นดาบสองคมที่ทำให้ชาวเจเนอเรชั่นวาย (วอด?) หลายคน
เกิดความลังเลไม่แน่ใจว่าตัวเองรักอะไรกันแน่
พวกเราจึงตบเท้าเข้าสู่สถานะฟรีแลนซ์กันเป็นว่าเล่น
ด้วยหวังว่าพื้นที่และเวลาที่กำหนดเองได้มากขึ้นจะทำให้เราตามหาอะไรบางอย่างเจอ

ชีวิตอิสระนอกออฟฟิศรอคอยฉันอยู่อีกไม่กี่วันข้างหน้า
โลกคงสวยงามดี ถ้าเราสามารถเกลี้ยกล่อมให้ตัวเองรู้สึกได้ว่า
ทุกอุปสรรคคือความท้าทาย แต่สำหรับการก้าวผ่านบางสถานการณ์ในชีวิต
เราจำใจต้องยอมรับว่าบางช่วงเวลานั้นโลกอาจไม่สวยงามนัก

“ก้าวผ่านมันมาให้ได้”
ภาพเลือนรางของตัวฉันเองในอนาคตกระซิบข้างหู
…หวังว่าเธอจะค่อยๆ ชัดเจนขึ้น
เมื่อฉันค้นพบเส้นทางที่เหมาะเจาะลงตัวกับใจอย่างแท้จริง

เคดิต : นิรายนะ

————————–

ความคิดเห็นที่ 3

ทุกวันนี้มีข้อมูลดีดีให้เราพบเจอได้มากมาย
อายุน้อยร้อยล้าน ฉันทำสิ่งที่ฉันรัก ผู้คนที่ประสบความสำเร็จ
แต่จริงๆ แล้วคนพวกนี้มีจำนวนเท่าไรกัน
และสิ่งที่เขาพูดให้เราฟัง คือความเป็นจริง คือสิ่งที่เขาเชื่อมั่น
หรือเป็นเพียงภาพที่ฉาบไว้เพื่อให้ดูสวยงามเท่านั้น
ทุกสิ่งไม่ได้ง่ายดายเหมือนที่เราถูกทำให้คิดไป
มีข้อมูลอีกมากที่ไม่ถูกพูดถึง มีคนล้มเหลว มีคนสิ้นหนทาง
แต่ไม่ใช่ว่าเราไม่ควรฝัน ความฝันนั้นเป็นเหมือนปีก
แต่เมื่อเราคิดว่าตัวเองพร้อมที่จะพุ่งทะยานออกไป ก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง
โลกนี้ไม่สวยงาม ไม่ได้เต็มไปด้วยโอกาสอย่างคำโฆษณาสวยหรู
มีเพียงผู้ที่มุ่งมั่นอย่างแท้จริงเท่านั้นจึงจะคว้าเอาไว้ได้
และการล้มเหลวก็ไม่ใช่สิ่งผิด ไม่ใช่จุดจบของทุกสิ่ง
ถ้าเรายังพร้อมที่จะลุกขึ้น และเรียนรู้จากมัน
ก่อนจะก้าวไปข้างหน้า ไม่ใช่ในเส้นทางที่ถูกทำให้คิดว่าเราต้องการ
แต่เป็นเส้นทางที่เราต้องการอย่างแท้จริง

การประสบความสำเร็จไม่ใช่ทุกสิ่งในชีวิต และจริงๆ แล้ว
การประสบความสำเร็จในชีวิตคืออะไรกันแน่
คงมีเพียงตัวเราเท่านั้นที่จะตอบได้

เคดิต : zoi

———————————-

อ่านเจอแล้วชอบมาก เลยต้องCopy เก็บไว้อ่านซ้ำอีก เพราะรู้สึกว่ายังไม่ตั้งใจอ่านพอ นิสัยคนเจนวายสินะ ความอดทนต่ำ -*-

2 thoughts on “การลาออกครั้งแรก-pantip

  1. ชอบมากๆค่ะ ขอแชร์น่ะค่ะ จะเก็บไว้อ่าน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s