หดหู่

ดูทีวี เห็นคนร้องไห้ เพราะน้ำท่วมบ้าน ท่วมโรงงาน แล้วเศร้า

เมื่อวานกินของแปลกๆไป 2อย่าง คือ เมล็ดแอปเปิ้ล ครึ่งเมล็ดกับหนอน(ในเห็ดโคน)อีกประมาณ 1000 ตัว

ไปโลตัสกับพ่อแม่ ซื้อกระดาษร้อยปอนด์แผ่นใหญ่ พนักงานม้วนให้เฉยๆแล้วยื่นให้เรา เราก็ถามว่า ให้ถือแบบนี้เลยเหรอคะ พนักงานทำหน้างงๆใส่ ที่เราถามแบบนั้น แล้วบอกว่า “ค่ะ” บ้าไปแล้ว ไม่มีเทปแปะ ไม่มีกระดาษม้วน ไม่มียางรัด ให้ถือแบบนี้เลย ถามย้ำอีก ชีก็ยังตอบเหมือนเดิม  เอ้า มันก็ยับอะสิ เลยไม่ได้ซื้อ เพลียเบาๆ

ช่วงนี้ซื้อหนังสือบ่อยมาก ไปห้างทีไร ซื้อตลอด วันนี้ก็ซื้อมาอีก 4เล่ม

ระหว่างทางกลับบ้าน น้องโทรมาหาแม่ บอกว่านายกประกาศคันกั้นน้ำแตก ให้ชาวปทุมอพยพด่วน ประมาณนี้ แล้วก็วางไป เราก็โทรหาน้องอีกรอบ ถามเรื่องอพยพ พอวางสาย แม่ก็ถาม “น้องอบรึยัง ? ”   “ตกลงน้องอบรึยัง ? ” เรากับพ่องง ???? แม่พูดอะไร อบอะไร??? งงๆ มึนๆ ซักพักถึงเข้าใจว่า อบ=อพยพ ฮากันทั้งรถ พ่อบอก พ่อก็งงๆเหมือนกันว่าแม่มันพูดอะไร แม่บอก ก็พูดตาม เห็นชอบพูดย่อๆกัน

ซื้อชุดของเล่นเครื่องครัวมาให้น้องคนนั้น จำได้ว่า ตอนเด็กๆเรามีของเล่นแบบนี้เยอะมาก หม้อ จาน ชาม เยอะไปหมด มีความสุขมาก เวลาเล่นขายของ เลยอยากให้น้องมีของเล่นแบบนี้บ้าง ของเล่นสมัยนี้ก็น่ารัก สีหวานๆ  ทำเหมือนจริงมากกว่าแต่ก่อนอีก สวิตเตาแก๊สหมุนได้ด้วย เอากะเขาสิ เซตและ 69บาทเอง ไม่แพงเลย

เขียนจดหมายให้น้องด้วย จำไม่ได้ว่าน้องชื่ออะไร แม่เคยถามให้ครั้งนึงแล้วแต่ก็ลืม เขียนเตือนให้เล่นแล้วเก็บให้ดี จะได้มีของเล่นไว้เล่นนานๆ (เพราะเราเคยทำหายไปบางชิ้น หายแล้วก็เศร้า จิตตก ที่มันไม่ครบชุด) แล้วก็ห้ามเล่นมีดจริงกับเล่นไฟ เพราะอันตราย ต้องเตือนไว้ก่อน เพราะตอนเราเล่น จำได้ว่าอยากลองมีดจริงกับไฟจริงๆ ตอนนั้นโง่มาก เอากระทะพลาสติกไปตั้งไฟ กระทะละลายเลย

**หวังว่าแม่เค้าคงอ่านให้ฟังนะ

ปีใหม่มีของที่ตั้งใจอยากซื้อให้น้องเค้าแล้ว คือ เสื้อกันหนาว+ผ้าห่มน่ารักๆ+หมอนนิ่มๆ

ซื้อหมวกกันหนาว+ถุงเท้าให้ด้วยดีกว่า เพราะช่วงปีใหม่ หนาวแน่ๆ

กำลังตามหาแอร์หิ้วของญี่ปุ่นให้สุดฤทธิ์ หวังว่าคงได้เรื่องนะ รอด้วยใจหวัง ^ ^ คนหิ้วของญี่ปุ่นหายากแบบจริงจัง ที่ได้ก็แพงไป สู้ราคาไม่ไหว

4 ทุ่มแล้ว ไวมากๆ ต้องทำงานแล้ว สู้ๆ วันนี้ต้องเป็นไปตามแผนให้ได้

http://www.youtube.com/watch?v=DbmCwIsxgdE

เพลงอารีดัง ของเกาหลี แต่รูปในคลิปยูทูปเป็น รูปวัดไทยเวลามองจากริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ได้ฟังเพลงนี้เพราะติดตามอ่านไดอารี่ของผู้หญิงไทยคนนึงที่แต่งงานกับผู้ชายเกาหลี

ชอบอ่านไดของคนนี้มาก ลูกชายเค้าก็น่ารัก เป็นครอบครัวที่มีความสุข ตอนนี้เค้ากำลังตั้งท้องลูกสาว ตั้งชื่อว่า “อาร่า” ตามเนื้อเพลงนี้ เค้าเขียนอธิบายความเป็นมา และความหมายของชื่อด้วย อ่านแล้วซึ้งมาก

นึกแล้วก็แอบหดหู่ เด็กผู้หญิงคนนึง กำลังจะเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่น มีคนเฝ้ารอคอย และให้ความรักมากมายตั้งแต่ยังไม่เกิด แต่เด็กผู้หญิงอีกคนนึง มีแม่เป็นโรคร้ายที่อีกไม่นานจะต้องจากไป มีญาติ ญาติก็รังเกียจ ต้องไปอาศัยที่วัด ไม่สามารถไปโรงเรียนได้ เพราะผู้ปกครองคนอื่นกลัวลูกตัวเองติดโรค

เศร้าเนาะชีวิต

**มีเรื่องอยากเตือนตัวเองว่า อย่าคิดว่าคนเขียนหนังสือคนเดียวกัน จะเขียนเล่มอื่นออกมาดี เหมือนเล่มที่เราชอบเสมอ /แล้วก็อย่าคิดว่าหนังสือชุดเดียวกัน มันจะดีพอๆกันทุกเล่ม จากประสบการณ์ที่ผ่านมา มันไม่เจงงงง

**ไป 7-11 ต้องซื้อแปรงสีฟันเด็ก+ยาสีฟันสตอเบอรี่โคโดโมะให้น้องคนนั้นด้วย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s